அன்பு மகனுக்கு !
உன் கடிதம் கண்டதும்
இதரை வாழையில்
இடி விழுந்தது போல்
இன்பமடைந்தோம் !
ஜேர்மன் “பாஸ்போட்”
இனி உனக்கு
என்றைக்கும் வெள்ளி திசைதான்.
எம்மைப்பற்றிக் கவலை கொள்ளாதே
பணம் அனுப்புவதற்காய்
உடலை வருத்தாதே
உன் கல்விதான் - எம்
உயிர் மூச்சு.
தத்தித்தத்தி தண்டவாளத்தில்நடந்து
விக்கிவிக்கி விளாங்காய் கடிக்க…
காவல் குடிலில்
கவிஞனாய்…
அறிவிப்பாளனாய்…
பாடகனாய்…
அவதாரமெடுத்து
உரக்கக்கத்தி பண்டி வெருட்ட…
அம்மாவின் கைகள் பட்ட
கத்தரிக்காய்ப் புட்டையும்
கருவாட்டுக் குழம்பையும்
பலகைக் கட்டையிலிருந்து
பசியாற உண்ண…
பிறந்த மண்ணின்
துயரத்தை தூக்கியெறிந்து
சுறுசுறுப்புக்கும் பரபரப்புக்கும்
வித்தியாசம் தெரியாத
“ஐரோப்பிய அவசரமாய்”
யார் இவன்…?
ஈழத்தில்
எம்மவர் உடல் கருக - இங்கு
இதயத்தைக் கருக்கிவிட்டு
இன்பத்தைத் தேடியலையும்
காமுகனாய் யார் இவன்….?
அன்புள்ள அப்பா…..!
எனை விலைபேசி விற்க
வீடொன்று தேடுவதாய்
சகானா எழுதியிருந்தாள்.
வேண்டவே வேண்டாம்
எனை விலைபேச வேண்டாம்…..!
மூன்று வருடமாய்
முடி உதிர்ந்து
கை கறுத்து
முதுமையடைந்தவனாய்
போறணைத் தணலுடன்
போராடி
உளைத்த பணத்தை
தளிம்பு மாறாக்கரங்களினால்
தங்கையின் திருமணத்திற்காய்
தானஞ்செய்த தனஞ்சயன்……
கனவொன்று கண்டேன்
அது கவியொன்றைக் கக்கியது
கனவின் சொர்க்கங்கள்
காட்டிய முகவரிக்குரியவ(ர்)ள்
நீயானால்
என் இதயம் சுரப்பதெல்லாம்
உனக்காகத்தான்…
தேசத்தெருக்களில் வீசும்
சோகக்காற்றின் கொடுரத்தால்
பஞ்சாய்ப் பறந்து
நான் தனிமையாய் விழுந்த இடம்
ஜேர்மனி….
தாயைக்கண்டும்
தாய்நாட்டைக் காணாத
தவப்புதல்வன் நான்….
நாடின்றி
நாதியற்று வீதியில்
அலைவதை விட
இறப்பதே மேலென
இறப்பதற்கு ஏற்ற நாடு தேடி
அகதியாய் நான்…..
